تولید ۸۵۴ برابر میتوکندری بیشتر برای درمان آرتروز

برنا - گروه علمی و فناوری: محققان یک روش نوین برای تولید میتوکندری‌های با کیفیت بالا به کمک سلول‌های بنیادی ابداع کرده‌اند که می‌تواند درمان آرتروز را متحول کند.
دانشمندان یک روش مبتنی بر سلول‌های بنیادی برای تولید میتوکندری‌های با کیفیت بالا در مقیاس وسیع توسعه داده‌اند که می‌تواند درمان‌های مؤثری برای آرتروز و سایر بیماری‌های مرتبط با اختلالات میتوکندریایی ارائه دهد.

به گزارش ساینس دیلی، محققان یک روش نوآورانه برای تولید انبوه میتوکندری‌های انسانی با کیفیت بالا ابداع کرده‌اند که این پیشرفت می‌تواند درمان‌های بیماری‌های تخریبی را متحول کند. با بهینه‌سازی شرایط کشت سلول‌های بنیادی، دانشمندان توانستند تولید میتوکندری را تا ۸۵۴ برابر افزایش دهند و در عین حال خروجی انرژی آنها را نیز به طور قابل توجهی افزایش دهند.

این میتوکندری‌های تولید شده در آزمایشگاه اثرات درمانی چشمگیری نشان دادند، به ویژه در مدل‌های آرتروز که موجب تسریع بازسازی غضروف شدند. این پیشرفت یکی از چالش‌های بزرگ در پیوند میتوکندری را برطرف می‌کند: کمبود و کیفیت متغیر میتوکندری‌های اهدا شده.

علاوه بر پتانسیل بالینی این مطالعه، دیدگاه‌های جدیدی در خصوص تنظیم انرژی سلولی به دست داده است. این تحقیق نشان می‌دهد که سلول‌ها می‌توانند مجدداً برنامه‌ریزی شوند تا تولید میتوکندری را در اولویت قرار دهند و این امکان را برای درمان طیف وسیعی از شرایط مرتبط با اختلالات میتوکندریایی، از جمله بیماری‌های مفصلی و بیماری‌های قلبی فراهم می‌آورد.

اختلالات میتوکندریایی عامل مشترک بسیاری از بیماری‌ها از جمله آرتروز، نارسایی قلبی و اختلالات متابولیک است. در حالی که پیوند میتوکندری به عنوان یک روش امیدوارکننده برای بازگرداندن عملکرد بافت‌ها به شمار می‌رود، پتانسیل بالینی آن به شدت محدود شده است به دلیل کمبود میتوکندری‌های قابل استفاده. روش‌های کنونی بر استخراج میتوکندری از بافت‌های اهدایی تکیه دارند که تنها مقادیر محدودی میتوکندری با کیفیت متغیر تولید می‌کنند که برای یک درمان کافی است. علاوه بر این، ساختار پیچیده میتوکندری تولید مصنوعی آنها را به یک چالش بزرگ تبدیل کرده است.

با توجه به تقاضای زیاد—تا یک میلیارد میتوکندری برای هر بیمار—روش‌های موجود از لحاظ تأمین نیاز‌های درمانی ناکافی هستند. محققان با شناسایی این محدودیت‌ها به دنبال راه‌حلی پایدار و مقیاس‌پذیر برای تولید میتوکندری‌های با کیفیت بالا مناسب برای کاربرد‌های بالینی بودند.